تبليغاتX
گريه کردم تا بدوني زندگي بي غم نميشه
غم نخور

 ***تاريكي ***

 

 آنگاه گه خورشيد نگاهت به سرزمين تاريك و بي نور قلبم تابيد

 ***احساس كردم ر‍‍ويا يي بيش نيست ***

***چشمانم را آهسته بر روي هم نهادم ***

 ***زير لب زمزمه كردم ***

***خداي من،خداي مهربون من ***

***كاش هميشه روياي چشمها به حقيقت مي پيوست ***

*** كاش براي يكبار كه شده چشمانم بر روي چشمهايش گشوده ميشد ***

***‌آرزويي در سر ندارم جز رسيدن به دستان گرم تو ***

************

*****

*************

*****

 ***باورم نمي شه دستات توي دست من نباشه ***

 ***رو درو ديوار خونه گرد تنهايي بپاشم***

*** تو هموني بودي كه مي گفتي هيشكي مثل من پيدا نمي شه ***

*** تو هموني بودي كه مي گفتي قلبم مال تو باشه واسه هميشه ***

**************

*****

***************

*****

***دوباره دلم هواي با تو بودن كرده ***

*** نگو اين دل دوري عشقت و باور كرده***

***دل من خسته از اين دست به دعاها بردن ***

*** همه آرزوهام با رفتن تو مردن ***

*****

***حالا من يه آرزو دارم تو سينه ***

 ***كه دوباره چشم من تو رو ببينه ***

*****

***واسه پيدا كردنت تن به دل صحرا ميدم ***

 ***آخه تو رنگ چشات هيبت دنيا رو ديدم***

***تويه هفتا آسمون تو تك ستارهء مني ***

***به خدا ناز دو چشماتو به دنيا نمي دم ***

 *****

***حالا من يه آرزو دارم تو سينه ***

***كه دوباره چشم من تو رو ببينه ***

*****************

*****

*****************

*****

***دلم گرفته آسمون نمي تونم گريه كنم ***

***شكنجه مي شم از خودم نمي تونم شكوه كنم ***

***انگاري كوه قصه ها رو سينهء من اومده ***

 *** آخ داره باورم ميشه خنده به ما نيومده***

 ***به چشماي خودت قسم ديگه بهت نمي رسم ***

***اگه دلم تنگ ميشه، خيلي برات منو ببخش ***

 ***اگه نگام گم ميشه، تو شهر چشمات منو ببخش ***

***منو ببخش اگه شبا ستاره ها رو مي شمارم ***

 ***اگه همش پيشه همه بهت ميگم دوست دارم***

***منو ببخش اگه برات سبد سبد گل مي چينم ***

***منو ببخش اگه شبا فقط تو رو خواب مي بينم***

 *** منو ببخش اگه تو مي سپارمت دست خدا ***

***اگه پيش غريبه ها به جاي تو مي گم شما ***

 ***منو ببخش اگه واسه، چشماي تو خيلي كمم ***

***تو يه فرشته اي و من خيلي باشم يه آدمم ***

 *** منو ببخش اگه فقط مي خوام بشي مال خودم***

***ببخش اگه كمم ولي***

 ********* زيادي عاشقت شدم *********

+ نوشته شده در  جمعه دهم فروردین 1386ساعت 4:49  توسط شهره | 
                تا حالا فکر شو کردی

                                   چه خوب میشه که برگردی

               

 

توي آسمون دنيا هر كسي ستاره داره، چرا وقتي نوبت ماست آسمون جايي نداره، واسه من تنهايي درده ، درد هيچ كس و نداشتن، هر گل پژمرده اي رو توي  كوير سينه كاشتن،

ديگه باور كردم اين رو كه بايد تنها بمونم، تا دم لحظهً مردن شعر تنهايي بخونم

                                                                                        

                                                                  

 زندگي بهانه اي مي خواهد چه بهانه اي قشنگ تر از تو

.......................

                                                                       

 

به انتظار آمدنت  می مانممممممممممممممممممممم

                           

+ نوشته شده در  شنبه نهم دی 1385ساعت 1:52  توسط شهره | 

 

  <  ده آیه برای  زندگی   >                                   

۱<.    نگاه كه  تنها شدي و در جستجوي يك تكيه گاه مطم‍ءن هستي ، بر من توكل كن.

 

۲<.    آنگاه كه نا اميدي بر جانت پنبه افكند و رها نمي شوي ، به من اميدوار باش

 

 

۳<.    آنگاه كه سرمست  زندگي دنيا و مغرور به  آن شدي، به ياد قيامت باش

 

۴<.    آنگاه كه در پي تعالي و كمال هستي ، نيتت را پاك و الهي كن

 

۵<.    آنگاه كه دوست داري به آرزويت برسي ، به درگاهم دعا كن تا اجا بت نماييم

۶<.    آنگاه كه دوست داري كسي همواره به يادت باشد ، به ياد من باش كه من  همواره باه ياد تو هستم

۷<.    آنگاه كه دوست داري با من هم سخن شوي، نماز را به ياد من بخوان

 

۸<.آنگاه كه روحت تشنه نيايش و رازو نياز است ، آهسته مرا بخوان

 

۹<.آنگاه كه شيطان همواره در پي وسوسه ي توست ، به من پناه ببر

 

۱۰<.آنگاه كه لغزش ها روحت را آزرده ساخت ، در توبه به رويت باز است

ناگهان  عطر خوش پر زدنش معجزه كرد      شعلعه اي ديد و تب سوختنش معجزه

 

 كرد

آسمان پنجره شد ، پنجره اي رو به بهشت

عشق هم حس كبوتر شدنش

+ نوشته شده در  چهارشنبه یکم آذر 1385ساعت 17:46  توسط شهره | 

به نام خدا

با تو دارم سخني

با تو اي خفته به هر موج نگاهت فرياد

با تو اي همدرد با تو اي ....

 

چرا به دستهاي سبز تو نمي رسم ، و به نگاهت كه همچون نامت ، رسم صادقانه اي را روايت مي كند؟...

من از درخت خشك حياطمان كه دلبستگي به بهار ندارد بيزارم .....

من از آسمانهايي كه در شب ، بي ستاره مي خوابند بيزارم ، زيارت دفترچه هايم بي معناست وقتي تو به ديدار  

شعر هاي دلشكسته من نمي آيي....

 

وقتي تو را مي بينم و در جايي هستم  كه تو هستي ولي مي دانم كه به تو نخواهم رسيد ، دلتنگي هايم به اوج مي رسد....

مي دانم .. در دست هاي تو عطر خوش بهار است مثل بهشت ...

كاش مي شد دمي دستهايت را سايه بانم كني....

همه چيز دارم ولي وقتي به اين مي انديشم  كه به تو نخواهم رسيد ، گويي هيچ چيز ندارم ....

بي تو، در ميان جمع هم ، تنهاي تنهايم ....

مي دانم ... مي دانم كه به من فكر نمي كني ... مي دانم دلتنگي هايم بيهوده است ....

مي دانم  كه بهترين ساعات زندگيت ، بودن او در كنار توست ، مي دانم هر لحظه مي خواهي در كنار او و با او باشي... و نيز مي دانم كه ....

ولي اي كاش فقط مي دانستي  كه دوستتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت دارممممممممممممممممممممممممممم

نه چشمانتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت، نگاه صادقانه ام را مي خواند ، و نه قلبتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت

عشق پاك وپنهان قلبم را باور مي كند ، و اينگونه است كه در ميان آشنايان قلبتتتتتتتتتتتتتتتتت همچنان

 غر يبببببببببببببببببببببببببببببببببببه ام.....

آه ... كاش .. كاش مي توانستم  شيشه غرورم را بشكنم و به عمرش پايان دهم ....

 مي دانم كه مثل هميشه نامه هايم را نمي خواني ، مي دانم كه نوشته هايم به تو نخواهد رسيد....

مي دانم كه باد هم با من سر دشمني دارد و پيغام مرا به تو نخواهد رساند....

ولي .... تا تن كاغذ من جان دارد ، با تو از خاطره ها خواهم گفت ، من مي نويسم ، چون نمي توانم ننويسم ...

كاش روزي فرا رسد و من خود ، دلنامه هاي عاشقانه ام  را برايت زمزمه كنم و به تو بگويم

دوستتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت دارررررررررررررررررررررررررررررم

                                                           و

خواهمممممممممممممممممممممم   داشتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت تاا ببببببببببببببببد

چون هميشه صادقانه به لحظه هاي انتظار ،دل مي بندم.....

 

+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم آبان 1385ساعت 18:59  توسط شهره | 

>.كجايي اي ستاره ي نهفته پشت ابرها .<

>.بيا بتاب بر شبان من.<

تو نيستي كنار من _

ولي رها نمي كند _

مرا دمي صداي تو

نميرود ز خاطرم _

طنين خنده هاي تو

هنوز در سكوت شب _

چكد به گوش جان من _

>.نواي آسماني دعاي تو .<

                                                   تو اي اميد زندگي !

                                                  >.پرنده وار پر زدي.<

                                           >.  به بيشه ها و دشت ها.<

                                            >.جدا نمي شوي زياد من.<

                                            >.  به خاطرم تويي تويي.<

                                              >.ز شهر سرگذشت ها.<

پرنده ي مسافرم !

بگو به من كه اين زمان _

ترانه گستر كدام آشيانه يي ؟

به عرصه ي كدام باغ مي پري ؟

به نغمه از كدام آب و دانه يي؟

                                                      مسافر رميده ام !

                                                    چگونه از تو دم زنم ؟

                                                       كه قامت كلام تو _

                                              >. نمي رسد به قله ي مقام تو .<

                                                    >. تو روح هر لطافتي.<

                                               >.تو چلچراغ روشن زمانه يي.<

                                               >. تو معني مقدس شرافتي.<

                                                   >. در آسمان خاطرم .<

                                                   >.فروغ صد ستاره يي.<

>.به چشم طرفه بين من.<

>.سعادت دوباره يي.<

>.به دشت خاطرات من. <

>.تجسم شقايقي.<

>.طراوت بنفشه ي بهاره يي.<

به لحظه هاي تيره شب _

>.كه من اسير ظلمت شبانه ام.<

         مگر ... ز گوشه يي درخشدوشب مراسحرکند                        

                                       مگر كه شمع روشن نگاه تو _

                                  >.ملال ظلمت از دل ملول من بدر كند .<

تو اي بهترين ستاره ام !

سري برون كن از افق_

كه بي تو زندگاني ام _

>.همه تباه مي شود.<

به هر نفس كه دم زنم _

تنفس غمين من _

>.به شكل آه مي شود.<

                                              > . بيا كه بي فروغ تو .<

                                         >.  نه روز من نه روز و روزگار من .<

>.چو شب سياه مي شود.<

>.چو شب سياه مي شود .<

>.چو شب سياه مي شود.<

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هشتم شهریور 1385ساعت 13:33  توسط شهره | 
 

دو كبوتر بودند *

                      هر دو هم ناله ي هم*

هر دو همخانه ي هم*

                                    پر گشودند به صحراي بزرگ*

شاد تا دامن دشت*

                      لحظه يي چند گذشت*

نغمه خوندند و به فارغبالي*

                               روي هر شاخه نشستند و پريدند به شوق*

نوك منقار به هم ماليدند *

                        ناگه از سينه ي كوه*

بانگ تيري به همه دشت نشت*

                                  رشته ي خواب چمن را بگسست*

دل يكي *محبوب يكي

عشق يكي* معشوق يكي

ليلي يكي*مجنون يكي

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هشتم مرداد 1385ساعت 2:37  توسط شهره | 

 

با تو شبام پر ستاره است

        فصل تولدي دوباره است

دوس دارمت واسه هميشه

        هيچ كسي مثل تو نمي شه

وقتي كه مي ري اينجا بمون

        پرمي كشم تا به آسمون

از خوشي پر ميشه قلبامون

        غم ميره از دل و دنيامون

واي بخون عشق وازتوي چشام

        از شب قصه ها بگو برام

گرمي دستاي تو رو ميخوام

         توروميخوام،توروميخوام

واي اگه گم بشي پيدا نشي

         ازخودم ،از دلم جدا بشي

شب بشه روز بشه تو نباشي

          توروميخوام،توروميخوام

دستاي تو ساحل عشقه

        دنياي من با تو بهشت

انگار يكي ميون قلبم

        اسم قشنگتو نوشته

خنده ي تو چه عاشقونس

        بوسه ي تو چه بي بهونس

ديدن تو مثل يه روياس

         فرصت شادي و تمناست

واي بخون عشق وازتوي چشام

         از شب قصه ها بگو برام

گرمي دستاي تو رو ميخوام

          توروميخوام،توروميخوام

واي اگه گم بشي پيدا نشي

           از خودم ،از دلم جدا بشي

شب بشه روز بشه تو نباشي

            توروميخوام،توروميخوام

فقط تو رو مي خوام

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم مرداد 1385ساعت 0:42  توسط شهره | 
                                      عشق     

هنگامي كه عشق به شما اشارتي كرد از پي اش برويد ،

هر چند راهش سخت و نا هموار باشد.

هنگامي كه با بالهايش شما را در بر مي گيرد ، تسليمش شويد،

گر چه ممكن است تيغ نهفته در ميان پرهايش مجروحتان كند .

گويد وقتي با شما سخن مي باورش كنيد،

گر چه ممكن است صدايش روياهاتان را پراكنده سازد ،همان گونه كه

باد شمال باغ را بي بر مي كند.

زيرا عشق همان گونه كه تاج بر سرتان مي گذارد،به صليبتان مي كشد.

همان گونه كه شما را مي پروراند ، شاخ وبرگتان را هرس مي كند.

همان گونه كه از قامتتان بالا مي رود و نازك ترين شاخه هايتان را كه در آفتاب مي لرزد نوازش مي كند،

به زمين فرو مي رود و ريشه هاتان را كه به خاك چسبيده اند مي لرزاند.

عشق شما را همچون بافه هاي گندم براي خود دسته مي كند .

مي كوبدتان تا برهنه تان كند .

سپس غربالتان مي كند تا از كاه جداتان كند .

آسيابتان مي كند تا سپيد شويد .

ورزتان مي دهد تا نرم شويد .

آنگاه شما را به آتش مقدس خود مي سپارد تا براي ضيافت مقدس خداوند ، ناني مقدس شويد

+ نوشته شده در  شنبه چهاردهم مرداد 1385ساعت 15:20  توسط شهره | 
+ نوشته شده در  چهارشنبه یازدهم مرداد 1385ساعت 23:41  توسط شهره | 
 

به من او گفت : فردا می رود اينجا نمی ماند

پرسيدم دلم ٬ او گفت: نه تنها نمی ماند

به او گفتم که چشمان تو جادو کرده اين دل را

او گفت : اين چشمها که تا ابد زيبا نمی ماند

به او گفتم : دل دريايی ام قربانی چشمت

ولی او گفت : اين دل دا‌ئماّ دريا نمی ماند

به او گفتم : که کم دارد تو را رويای کمرنگم

و پاسخ داد : او در عصر ما رويا نمی ماند

به او گفتم : که هرشب بی گنا ه تو شب يلداست

ولی گفت : او کمی که بگذرد يلدا نمی ماند

به او گفتم : قبول کن که رسوايت شوم او گفت :

کسی که عشق را شرط می کند رسوا نمی ماند

و حق با اوست عاشق شو همينو هر چه باداباد

چرا که در مسير عاشقی اما نمی ماند

خدا يا خط بکش بر دفتر اين زندگی اما

به من مهلت بده تا بشنوم آنجا نمی ماند

+ نوشته شده در  چهارشنبه یازدهم مرداد 1385ساعت 21:24  توسط شهره |